Ο Ζουλφί Λιβανελί είναι ένας διεθνώς γνωστός Τούρκος μουσικοσυνθέτης που εδώ και δύο δεκαετίες περίπου έχει αφοσιωθεί στη συγγραφή δίνοντας εξαιρετικά έργα.

Το πιο πρόσφατο είναι η «Ιστορία του αδερφού μου» (Εκδόσεις Πατάκη), ένα γοητευτικό ψυχογράφημα, μια μελέτη στον έρωτα και τα δεινά που αυτός φέρνει.

Έρωτας σηµαίνει να περπατάς µε δεµένα µάτια στο χείλος του γκρεµού…

Όλα ξεκινούν µε τη δολοφονία µιας νέας γυναίκας σ’ ένα ήσυχο ψαροχώρι. Το έγκληµα φέρνει κοντά τον συνταξιούχο πολιτικό µηχανικό που αποσύρθηκε απ’ τη ζωή και τη νέα, όµορφη, γεµάτη περιέργεια δηµοσιογράφο. Έτσι αρχίζει η ιστορία ή καλύτερα η ιστορία µέσα στην ιστορία που ψηλαφίζει τα πιο σκοτεινά συναισθήµατα του ανθρώπου και όπου η πραγµατικότητα γίνεται ένα µε τη φαντασία, κάπως σαν την αφήγηση στις Χίλιες και µία νύχτες: σε κάθε σελίδα ανακαλύπτουµε µια νέα πραγµατικότητα στα όρια αµφιβολίας και βεβαιότητας. Τελικά είναι πράγµατι ο έρωτας «το πιο επικίνδυνο, το πιο θανατηφόρο συναίσθηµα»;

Η ιστορία ξεκινάει, μάλλον άγρια, όταν σ’ ένα μικρό, απομονωμένο χωριό, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, μια γυναίκα, γόνος ευκατάστατης οικογένειας, βρίσκεται δολοφονημένη. Μια νεαρή δημοσιογράφος καταφτάνει στην περιοχή και γνωρίζει τον Αχμέτ Αρσλάν, συνταξιούχο μηχανικό, που ζει μόνος του, με τον σκύλο του τον Κέρβερο, σ’ ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Μέχρι να εξιχνιαστεί η υπόθεση, η νεαρή κοπέλα φιλοξενείται στο σπίτι του «περίεργου» μηχανικού και ακούει τις ιστορίες του, με πιο σημαντική αυτή του χαμένου αδερφού του.

Ο Λιβανελί, μάστορας της αφήγησης, έμπειρος Ανατολίτης παραμυθάς, φτιάχνει μια αριστοτεχνική διήγηση με κύριο θέμα τον χαμένο έρωτα και τα δεινά που αυτός φέρνει, ενώ ταυτόχρονα «παίζει» μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, οδηγώντας το μυαλό της ηρωίδας ακροάτριας (αλλά και του αναγνώστη) σε δαιδαλώδεις ατραπούς όπου κυριαρχούν οι ψυχολογικές και συναισθηματικές εντάσεις.

Χτίζει μια «αστυνομική» ιστορία, ξεφεύγοντας από τις μανιέρες της αμιγούς νουάρ μυθοπλασίας, χωρίς, όμως, να υστερεί σε σασπένς και δραματική, στο τέλος, κορύφωση.

Μια κορυφαία στιγμή της Τουρκικής λογοτεχνίας.

Θοδωρής Λ. Καρτσιώτης

Σχόλια